cas

Wietske wil meepraten

februari  2022

Deze patiënt wil meepraten!

Wellicht hebben jullie het stuk dat Marcel Levi schreef voor medisch contact al op onze LinkedInpagina gelezen. Hij schreef een zeer pakkend stuk over “Help, de patiënt wil meepraten” dat wij hebben gedeeld.

Om de titel moest ik glimlachen, maar ik was al wel een beetje bang voor wat ik ging lezen…. Want help, patiënt en meepraten in 1 zin, mmmmm. Die angst was terecht, het is een stuk waarvan ik letterlijk een knoop in mijn maag kreeg. De waarheid doet soms pijn.

Levi omschrijft op een sterke manier over hoe de “stem van de patiënt” eigenlijk nooit serieus genomen wordt, dat “wij” ons verhaal mogen doen, maar geen meebeslissers zijn. Dat wij eigenlijk dus geen rol spelen in de beslissingen die anderen over en voor ons nemen. Beslissers hebben 9 van de 10 keer zelfs geen idee wat type 1 diabetes nou eigenlijk is. Na veel gesprekken die Cas, Loes en ik hebben gevoerd kregen wij na afloop te vaak terug:

  • “Jemig, type 1 is echt heel anders dan type 2”
  • “Moeten jullie nou elke dag nadenken over alle koolhydraten die jullie eten?”

En dit waren geen gesprekken met een aardige buurtbewoner, maar nee dit waren gesprekken met beslissers!

Meteen kwam bij mij ook #sensorvergoeding naar voren…. De beslissing wordt voor ons genomen en niet met ons. En serieus? Ik snap daar helemaal niets van! Beslissers houden zelfs na het horen van echte patiënt verhalen de boot af. Ze hebben de boodschap dus misschien wel gehoord, maar ze hebben niet geluisterd. Ze hebben het in ieder geval niet begrepen.

Die knoop in mijn maag zit er nog steeds, maar het is voor mij een extra motivator om te doen wat wij bij Diabetes+ doen. Patient empowerment, de stem van de patiënt laten horen.

Deze patiënt wil meepraten! Dus als jij wilt luisteren?

Lieve groet,

Wietske